Rajskie plaże, buddyjskie świątynie, kolonialne kamienice i rybackie wioski. Pokazujemy miejsca, które naprawdę warto zobaczyć, i wycieczki, które organizujemy od 2005 roku.
Najwygodniej zwiedzać wyspę skuterem albo wynajętym autem z nawigacją w telefonie. Taksówką też dojedziecie, ale kierowca zwykle „zahaczy” po drodze o sklepy z biżuterią czy pamiątkami, bo dostaje od nich prowizję.
Zachodnie wybrzeże to sznur piaszczystych zatok z lazurową wodą. Patong wybierzcie na wieczorną zabawę, Katę lub Karon na plażowanie i nurkowanie, a Kamalę lub Surin, jeśli szukacie spokoju.
45-metrowy, wyłożony marmurem posąg na wzgórzu Nakkerd to jeden z symboli wyspy. Z góry widać zatokę Chalong, Phuket Town i całe południe wyspy.
Najpiękniej jest późnym popołudniem, gdy słońce świeci zza pleców Buddy. Big Buddha to stały punkt naszych wycieczek po wyspie.
Najważniejsza z buddyjskich świątyń Phuket, związana z mnichami, którzy w 1876 roku opatrywali rannych i godzili zwaśnione strony. Tajowie przychodzą tu po błogosławieństwo i wróżbę z bambusowych pałeczek.
Spokojna zatoka Rawai słynie z restauracyjek ze świeżymi rybami. Kawałek dalej, na przylądku Promthep, czeka najsłynniejszy zachód słońca na wyspie, z widokiem na plażę Nai Harn i okoliczne wysepki.
Przyjedźcie wcześniej, bo przed zachodem robi się tu tłoczno.
Stara dzielnica z kamienicami w stylu sino-portugalskim przy ulicach Thalang i Krabi, chińskie świątynie Jui Tui i Put Jaw oraz bazary z rękodziełem. Najlepiej zwiedzać pieszo, a dojechać lokalnym autobusem z plaż.
Wybierz termin i zarezerwuj online w kilka minut. W cenie większości naszych wycieczek:
Lotnisko leży na północy wyspy, ok. 40–60 minut jazdy od Patong.
Obywatele Polski mogą przebywać w Tajlandii bez wizy do 30 dni w celach turystycznych (od 15 września 2026 r., wcześniej 60 dni). Do 72 godzin przed przylotem trzeba bezpłatnie wypełnić kartę TDAC na stronie tdac.immigration.go.th.
Baht tajski (THB). Kartą zapłacicie w hotelach i większych restauracjach, na straganach, targach i w tuk-tukach tylko gotówką.
Listopad – kwiecień: pora sucha i spokojne morze. Maj – październik: monsun, krótkie ulewy, wyższe fale i niższe ceny.
Lotnisko Phuket (HKT) leży na północy wyspy. Taksówką do Patong jedzie się ok. 40–60 minut, do Katy i Karon ok. godziny, zależnie od korków. Tańszą opcją jest autobus Phuket Smart Bus.
Tuk-tuki i taksówki (cenę ustalcie przed kursem), aplikacja Grab, lokalne autobusy. Skuterem legalnie tylko z prawem jazdy kat. A i międzynarodowym prawem jazdy, inaczej ubezpieczenie zwykle nie pokryje wypadku. Kask jest obowiązkowy.
Tajski. W kurortach dogadacie się po angielsku, w Phuket Town bywa trudniej. „Sawasdee” (dzień dobry) i „khop khun” (dziękuję) zawsze robią dobre wrażenie.
UTC+7, bez zmiany czasu: +6 godzin względem Polski zimą i +5 latem. Napięcie 220 V, 50 Hz. Płaskie wtyczki europejskie zwykle pasują, do grubszych z uziemieniem przyda się przejściówka.
Bez ubezpieczenia szpital prywatny poprosi o płatność przed leczeniem, więc wykupcie polisę z kosztami leczenia. Pijcie wodę butelkowaną i chrońcie się przed słońcem.
1669 pogotowie, 191 policja, 1155 policja turystyczna (po angielsku). Noście przy sobie wizytówkę hotelu.
